۱۳ ژوئن ۲۰۲۶- در یک مطالعه کوهورت بزرگ با انطباق امتیاز گرایش، خطر ابتلا به سرطان‌های مرتبط با چاقی در بیمارانی که برای درمان چاقی آگونیست‌های گیرنده GLP-1دریافت می‌کردند، در مقایسه با بیمارانی که فقط با رژیم غذایی و ورزش مدیریت می‌شدند، ۴۱ درصد کمتر بود. در میان درمان‌های مبتنی بر GLP-1، تیرزپاتید با کاهش قابل توجه بیشتر خطر ابتلا به سرطان نسبت به سماگلوتید همراه بود.
این یافته‌ها به شواهد رو به رشدی افزوده شد که نشان می‌دهند درمان‌های هدفمند با GLP-1ممکن است مزایایی فراتر از کاهش وزن و کنترل قند خون داشته باشند و به طور بالقوه به کاهش خطر ابتلا به بدخیمی‌های مرتبط با چاقی کمک کنند. با این حال، مطالعات طولانی مدت بیشتری برای تأیید این یافته‌های مشاهده‌ای و روشن شدن مکانیسم‌های اساسی مورد نیاز است.
این یافته‌ها توسط A.H.-C. Hsuاز بخش زنان و زایمان، بیمارستان دانشگاه ملی تایوان، تایپه، تایوان و همکارانش در Annals of Oncologyمنتشر شده است.
با افزایش سرطان‌های مرتبط با چاقی در سراسر جهان، علاقه به این موضوع افزایش یافته است که آیا آگونیست‌های گیرنده GLP-1ممکن است مزایایی فراتر از کاهش وزن داشته باشند یا خیر. برای بررسی این موضوع، محققان ارتباط بین مصرف GLP-1RAو خطر سرطان مرتبط با چاقی را در بزرگسالان چاق بدون دیابت بررسی کردند.
محققان با استفاده از داده‌های پایگاه داده TriNetX، که شامل سوابق تقریباً ۱۱۳ میلیون بیمار در ایالات متحده است، یک شبیه‌سازی از کارآزمایی هدف را با حضور بزرگسالان چاق و غیر دیابتی بدون سابقه قبلی سرطان های مرتبط با چاقی بین دسامبر ۲۰۱۴ و ژوئن ۲۰۲۵ انجام دادند.
پس از تطبیق نمره گرایش، این مطالعه شامل ۱۶۱,۷۹۸ شرکت‌کننده بود که شامل ۸۰,۸۹۹ مصرف کننده ی GLP-1RAو ۸۰,۸۹۹ فرد همسان بود که فقط مشاوره رژیم غذایی یا ورزش دریافت کردند. میانگین سنی شرکت کنندگان ۴۷.۲ سال و میانگین دوره پیگیری دو سال بود.
یافته‌های کلیدی:
• استفاده از آگونیست گیرنده GLP-1در مقایسه با مشاوره رژیم غذایی و ورزش به تنهایی، با کاهش قابل توجه بروز سرطان‌های مرتبط با چاقی همراه بود.
• خطر ابتلا به هرگونه سرطان مرتبط با چاقی در بیمارانی که آگونیست‌های گیرنده GLP-1دریافت می‌کردند، در طول پیگیری، ۴۱٪ کمتر بود.
• کاهش خطر ابتلا به سرطان در ارتباط با استفاده از آگونیست گیرنده GLP-1، در اکثر زیرگروه‌های بیماران ارزیابی شده، مشاهده گردید.
• این ارتباط محافظتی در مردان و زنان و در بین افراد با سطوح مختلف چاقی مشاهده شد.
• ارتباط بین استفاده از آگونیست گیرنده GLP-1و کاهش خطر ابتلا به سرطان به طور مداوم در بین شرکت‌کنندگان سیاه‌پوست مشاهده نشد.
• تجزیه و تحلیل‌های بیشتر با استفاده از وزن‌دهی معکوس احتمال درمان، یافته‌های اولیه را تأیید کرد و از استحکام نتایج پشتیبانی نمود.
این مطالعه اولین مطالعه‌ای است که به طور خاص ارتباط بین استفاده از آگونیست گیرنده GLP-1و خطر ابتلا به سرطان مرتبط با چاقی را در بزرگسالان چاق بدون دیابت ارزیابی می‌کند و شکافی را که در مطالعات قبلی که عمدتاً شامل جمعیت‌های دیابتی یا مختلط بودند، برطرف می‌کند.
نویسندگان نتیجه گیری کردند که درمان با GLP-1RAبا کاهش قابل توجه بروز کوتاه مدت سرطان‌های مرتبط با چاقی در بزرگسالان چاق و غیر دیابتی مرتبط است. با این حال، با توجه به ماهیت مشاهده‌ای مطالعه و میانگین پیگیری تنها دو سال، آنها هشدار دادند که نمی‌توان رابطه‌ی علیتی را برای این کاهش خطر در نظر گرفت. مطالعات آینده‌نگر بیشتر با پیگیری طولانی‌تر برای تأیید این یافته‌ها و روشن شدن مکانیسم‌های اساسی مورد نیاز است.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/glp-1-therapy-linked-to-41-percent-lower-risk-of-obesity-related-cancers-study-172464